Vandaag voor M. ‘Pluk van de Petteflet‘ gekocht. Het heerlijke boekje van Annie M.G. Schmidt over Pluk, de jongen met het rode kraanwagentje. Hoewel ik me eigenlijk weinig herinner van mijn kindertijd is dat altijd blijven hangen. Al vermoed ik dat de juf van toen er vast iets mee te maken had.

Voor M., maar ook voor mezelf. Want wat als ik jonge jongen nog niet zo goed wist te waarderen was het werk van Fiep Westendorp. Fiep — die tot in 1997 (ze was 80 toen) bleef illustreren — werkte meer dan 40 jaar lang samen met Annie M.G.. Een harmonie die van start ging met een wekelijkse uitgave van ‘Jip en Janneke’ in het Nederlandse Parool. Jip en Janneke, de twee kleuters die internationaal bekendheid zullen verwerven als ‘Bob and Jilly’, ‘Heiner und Hannie’ of ‘Mila y Yaco’ kregen hun bijzondere vorm van illustreren trouwens te danken aan een technische beperking. Het Parool werd toen gezet in diepdruk waardoor dunne lijnen en fijn kleurverloop niet mogelijk zouden zijn.

‘Ik vond het eerst wel een goed idee. Maar het vervelende van die zwarte figuurtjes was dat je ze nooit en face kon tekenen, want dan kon je ze geen uitdrukking meegeven. En je kon ze ook nooit bij elkaar op schoot laten kruipen, want dan werd het een zwarte massa. Als Annie me zei: ‘Fiep, ze hebben hun handjes op de knieën’, dan had ik een probleem. Want dat zie je niet meer: die zwarte handjes en die zwarte knieën lopen in elkaar over. Een keer laat ik Jip Janneke een zoen geven. Dat is een lief plaatje geworden, maar het was me toch een gepuzzel.’ Bron

Een bewonderswaardige vrouw wiens werk onmiskenbaar heeft bijgedragen aan de ontwikkeling van illustrators en creatives van alle generaties na de hare. En ik hoop echt dat de juffen nog steeds Annie M.G. Schmidt voorlezen in de schooltjes. Opdat Fiep’s werk dat zal blijven doen.