Net ontvangen.

I’m afraid your mysql needs have outgrown shared hosting and you will need to update to a VPS or dedicated solution.

In ware slachtoffer van het eigen succes stijl is een links manager die ik uitgeef vanavond op inactief gezet. Te grote belasting op de machine heette het. En ik heb geen Plan B.

Say what? Sta me toe.
In een tijd dat ’social’ nog niet bestond en del.icio.us en anderen nog kleintjes waren (of misschien onbestaande? Zo goed herinner ik me het niet) heb ik ooit een ‘personal bookmark or link manager’ gebouwd. Op zich niets speciaals, ware het niet voor een paar hele unieke features die binnen eigen kringen goed onthaald werden. ‘Goed’ is misschien te bescheiden. Het was nieuw en vernieuwend. Er was toen ook geen ‘markt’, maar wel nood en dagelijks volgden tientallen nieuwe inschrijvingen. Adoption volgde. Feedback ook. En niet onbelangrijk, ik kon (toen nog) snel inspringen op wensen. Het resultaat mocht er zijn.

High on succes besloot ik in 2004 de service, die op een subdomeintje van Alles Past draaide een eigen leven te geven. De naam werd Lilisto. De architectuur herschreven. Gebruikersaantallen stegen en ik had grootse plannen. De naam Yahoo viel al ‘ns. Kortom, het ging goed.

Alas, het jaar daarop viel ik stil. Tijds- en geldgebrek speelde me parten en ik had me ook op andere dingen gericht. Heel wat andere services maakte ondertussen furore (het idee ’social’ trok toen echt op gang) en kijk, del.icio.us werd gekocht. Bovenal — nu volgt mijn meest afschuwelijke karaktereigenschap — begon ik het saai te vinden. Strijd gestreden? Point made? Misschien. Ik weet het niet. Hoe het ook zij, de grootse plannen werden vertikaal geklasseerd en ik ging andere zaken opzetten.

De waarheid is dat ik de laatste twee jaren niet meer heb omgekeken naar Lilisto. Al maak(te) ik er nog wel actief gebruik van. Ik liet dan wel de uitvoering na… in het concept bleef, en blijf ik, heilig vertrouwen hebben. Tot een drietal maanden terug. De ideeën begonnen weer te borrelen en ik zou, afschuwelijke karaktereigenschap ten spijt, de service heruitbrengen. Al was het maar als een dankbetuiging naar ieder die er ook nog gebruik van maakt. Die ’social’ eruit, de gebruiksomgeving vervriendelijken, terug naar de essentie.

Want wat bleek? Ondanks het schrijnende gebrek aan updates blijft men zich wel inschrijven. Blijven mensen Lilisto gebruiken. Blijven niet-socialites (zoals mezelf) hun links ‘managen’. Lilisto vergaarde zelfs plaatsje 96.932 bij Alexa. Al durf ik daar SEM-gewijs nog een flinke boom over op te zetten.
Echter, ik ben nog steeds niet verder dan ideeën.

Wat ons bij bovenstaande berichtje brengt. Ga ik het nog wel mogen? Want een rits SQL-errors zien waar dagelijks je favoriete, meest bezochte, minst bezochte, nieuwe, verleden week toegevoegde, enz enz bookmarks dienen te verschijnen, dat stelt niemand op prijs.
En ik heb geen Plan B.